Að ég skuli nenna þessu. Það er bara farið að koma sí oftar fyrir að eitthvað mál kemur upp í samfélaginu eða í kringum mig sem veldur því að mig langar til að tjá mig.

Þá kitlar mann dulítið í bloggfingurna, þess vegna hef ég ákveðið að reyna að byrja aftur að blogga, veit ekkert hvort það tekst, það mun eflaust vera sjaldgæfara en áður fyrr og ég geri ekki ráð fyrir mörgum "Ég hef ekki frá mörgu að segja en fannst ég verða að blogga" bloggum, þetta er meira svona hugsað sem útrás fyrir mig ef mér finnst ég ekki geta orða bundist.

Ég ákvað að fá mér blog.centra því það er víst í tísku í dag, fínt útlit á þessu líka núna.

Ég átti mér blog.central síðu fyrir sem ég hafði ekki bloggað á lengi vel, þessa hér. Hún kallast Clear, sem var voða mikið fyrirbæri fyrir mér hér áður fyrr, þetta Clear mun að öllum líkindum ekki líkjast gamla Clear að miklu leyti nema að nafninu til og því að ég er að blogga.

Engir menn mánaðarins munu vera, ég gerði skjal sem bar nafnið maður ársins og sú var Hekla, það komst aldrei á netið en mun vera okkur hjartfólgið um ókomna tíð væntanlega, ég samt held gömlu Mönnum Mánaðarins hér inni fyrir þá sem hafa áhuga á því. Þessir gaurar sem voru með mér í síðunni hér áður fyrr munu ekki vera í aðalhlutverki í skrifunum og ég geri ekki ráð fyrir að leggja neina sérstaka merkingu í hugtakið Clear. Þetta er bara bloggsíðan mín sem heitir Clear.

Ég reyndi að fara yfir á emmblogg og bloggar.is minnir mig á sínum tíma, og blogspot, en gafst upp á öllu þessu með tímanum og er nú kominn aftur hingað.

Ég vonast til að geta tjáð mig um mál sem einhverjum þykja áhugaverð, skapað heitar umræður á síðunni og í besta falli að mætir menn og konur nenni að skoða þessa síðu að staðaldri.

Góðar stundir (já, kannski maður haldi í það),
Viktor

Jæja, þetta tók svo sannarlega mun lengri tíma en ég ætlaði.

En hér er það, ástæðan fyrir bloggleysi mínu og vonandi bjargvættur Clear:

www.emmblog.com/Clear

Hið nýja Clear.

Ég vil þakka blog.central kærlega fyrir þessa átta mánuði og sextán daga sem þeir hafa hýst Clear, en það er tímabært að feta á nýjar og hentugri slóðir.

Svo vil ég þakka þeim sem hafa heimsótt Clear... tjah, nákvæmlega 8000 sinnum á þessum tíma. Ég bið ykkur, ef þið hafið gerst svo indæl að hafa Clear í linkum eða favourites að breyta þeim í www.emmblog.com/Clear og ef þið hafið EKKI linkað á eða sett Clear í favourites bið ég ykkur að gera það hér með ... nýju vefslóðina þá auðvitað...

Síðast en ekki síst vil ég þakka Magga, Dodda og Bjarka fyrir aðild að þessari síðu meðan hún var hér og Heklu fyrir ýmiss konar hjálp við hana í gegnum tíðina, ber þar hæst að nefna að hún hannaði útlitið á nýju síðunni. Merci.

Svo átti ég afmæli í gær, þá varð mér hugsað til afmæliskveðju sem ég bloggaði til Lindu Rósar þegar hún átti afmæli, og hef ég ákveðið að hafa það lokaorð Clear á þessum vettvangi:

Mundu er þú ekur inn á lífsins litríka veg að hann er ekki eintómt slétt malbik og þægindi, stundum er hann holur, hraðahindranir, umferðarljós, pirrandi gamlar konur sem sjá ekki að það er komið grænt, lögga sem stoppar þig þegar þú ert ekki með ökuskírteinið og annars kyns leiðindi. En þrátt fyrir það muntu ávallt komast á sama leiðarenda og við öll hin og þú þarft ekkert að drífa þig þangað. Brostu frekar framan í gömlu konurnar, njóttu adrenalínsins sem hlýst af því að hossa á sérlega illa gerðum vegum, notaðu biðina við ljósin í eitthvað skemmtilegt og njóttu ferðarinnar. Því nú þegar bílferð lifsins nálgast óðum hjá þér, skaltu muna að það er ekki hvert þú ferð sem skiptir máli, heldur hvernig þú kemst þangað.

Takktakk og góðar stundir.

ȁŗ̈мॄ

Ég biðst innilega velvirðingar á bloggleysi, ekki bara síðustu daga heldur síðustu vikur og jafnvel mánuði.
Ég er að vonast til að á þessu verði bót bráðlega.
Ég bið ykkur því að vera þolinmóð, þetta mun væntanlega allt skýrast bráðlega.

Eða eins og þeir segja á ensku: "It will soon become clear".
Góðar stundir.

Arglgarglgúglgú!

Maður mánaðarins, Þorgerður, er komin inn... svona eiginlega, ef einhver getur lesið þetta. Ég er ekki frá því að uppsetningin á blogcentral sökki. Mér þykir leitt að segja það, blogcentral hefur þjónað mér ágætlega á köflum síðasta hálfa árið og það ókeypis, en ég er ekki frá því að ég fari að leita mér annara vefsvæða fyrir Clear.

Tune in.
Góðar stundir.

Mér finnst vera mikil pressa á mér fyrir þetta blogg, eftir öll fallegu kommentin við því síðasta

Ég bætti inn helling af linkum, bæði á bloggara og annað og vona ég að þeir kunni að meta það. Mér datt í hug að breyta útlitinu í leiðinni en ég er ekki tilbúinn að gefa þetta original Clear-lúkk upp á bátinn. Margir hafa reyndar gagnrýnt bannerinn minn:

"Af hverju í ofnbökuðum andarskít ertu enn þá með myndir af þessum svikulu drullusokkum sem yfirgáfu þig á Clear?" Segir fólk ekki... en ég vildi að það segði það.
Hinsvegar finnst sumum kjánalegt að bannerinn innihaldi myndir af fólki sem er eigi lengur með þessa síðu. Ég lít hinsvegar svo á að þessir afvegaleiddu sauðir tilheyri litríkri sögu Clear og eigi þar með skilið að vera í bannernum. Auk þess sem mér finnst þetta flottur banner og tími ekki að láta hann af hendi.

Einnig hefur verið valinn (eða valin) nýr maður mánaðarins og það er engin önnur en hún Þorgerður Ösp Arnþórsdóttir. Fagnaðarlæti? Nújæja...

Ég er búinn að taka megnið af viðtalinu við hana og set hana inn bráðlega.

Heimsóknir á Clear eru komnar yfir 7000 og vil ég þakka ykkur auðmjúklega fyrir að hafa gefið ykkur tíma til að fletta upp á henni og vona ég að ég (og svikulu drullusokkarnir) hafi áunnið okkur þessar heimsóknir með skemmtilegum bloggum.

Eins og vonandi einhver hefur tekið eftir finnst mér erfitt að vera alvarlegur og þurr (nema aðstæður kalli sterklega á það), allavega vísvitandi. Jafnvel í skólanum þegar ég er að gera jafn óáhugaverðan hlut og að glósa upp úr mynd um prímata virðist ég ekki geta haldið mig við fræðilegan hluta efnisins, ég var að lesa þær glósur í gær og þar stóð m.a.:

Lucy,Australa...-eitthvað
Blóðugur bardagi, slæmir hlutir gerast.
Meiri orka, meira kynlíf, fleiri börn.
Voða valdabarátta, drama og læti.
hrekkjótar hræætur
Bojsíar með nóg af mat og nóg af tíma fyrir kynlíf og fönn
Fundu upp kúl steinaxir
Naktir frummenn reka krókódíl á hol
Gerðu hljóð
Neandertalsmenn - tough bastards
Hittu King Kong, shit their non-existant pants

Góðar stundir.

PS. Þess ber að geta að ég hafði ekki í hyggju að sýna neinum þetta svo ég var ekki að reyna að vera fyndinn fyrir einhvern, nema þá hugsanlega sjálfan mig. Þó ber einnig að geta þess að þetta eru valin brot, það leyndust líka raunverulega gagnlegar upplýsingar þarna... svona inn á milli.

Hér færi ég ykkur leikritið "Viktor kúkar á sig af hlátri":

"BAAAAAHAHAHAHAHAHAHAHA nei heyrðu, hvaða djö...???!"

Góðar stundir.

Ég hef verið að hlusta nokkuð á nýja Sigurrósar diskinn nýlega, t.d. var ég inni í herberginu mínu að hlusta á hann í hátölurum meðan pabbi var uppi og hann spurði síðar:
"Viktor, hvaða hljóð voru þetta sem komu frá herberginu þínu í dag?"

Segir allt sem segja þarf um diskinn, hugsa ég.
Neinei, hann er nokkuð góður, hef aldrei sérstaklega fílað Sigurrós en þetta er mér meira að skapi, sérstaklega fíla ég lagið "Hopp í polla".

Það t.d. svæfði mig í rútunni á leið úr Þórsmörk í gær.
Ha? Já... Þórsmörk, alveg rétt.
Ég fór í Þórsmörk á miðvikudagsmorgunn ásamt fríðu föruneyti úr Kvennó.
Þar af voru allir sem fóru þangað úr Seljaskóla í haust; ég, Tinna, Auðunn og Hildur Björg.
Skemmst er frá því að segja að þetta var mögnuð ferð í langflesta staði.

Reyndar varð ég hás alltof snemma og gat þar með ekki tekið nándar nærri eins mikinn þátt í kvöldvöku söngnum og ég hefði viljað, átti erfitt með að syngja af minni alkunnu list. Gat ekki einu sinni skríkt, eins og ég á stundum að mér, á tímabili.
Hrikalegt.

Svo var ég búinn að plana að vaka alla nóttina, fór fyrr að sofa daginn áður og alltsaman, en svo sofnaði ég klukkan hálfsex eins og einhver aumingi og svaf í næstum heila fjóra tíma.
Svefnpurkan ég.
En svona eftir á lít ég á þetta sem skyldurækni við Den Royale Soveklub.

Var að borða pítsu, góð byrjun á hugsanlega góðu kvöldi?
Hver veit...

Góðar stundir.

1. Ég myndast sjaldnast vel, á þó fáeinar ágætar.
2. Mér finnst notalegt í strætó, nema þegar ég er seinn, þá er það óþolandi.
3. Ég hef enn bangsa í herberginu mínu, enda æðislegt fyrirbæri.
4. Ég fíla Jim Carrey.
5. Ég er óeðlilega uppfullur af kærleik gagnvart öllum sem ég umgengst. sem veldur því að flestar stelpur halda að ég sé að reyna við þær, og flestir strákar einnig.

Þetta er víst eitthvað að ganga á bloggum landsins, svona "klukk" þar sem fólk segir fimm atriði um sjálft sig á blogginu sínu, helst eitthvað sem fáir vita, og klukkar síðan aðra sem eiga að gera slíkt hið sama á sínu bloggi. Magnús Finnur klukkaði mig svo ég klukka Guðjón bróður, Heklu, Betu, Ernu, Tinnu og Lindu.

Góðar stundir.

Í fyrradag var busadagur Kvennaskólans í Reykjavík.

Þá var mikið glens og mikið gaman, í hádegishlénu komu inn í stofu tver gaurar í eldri bekkjum (sem eru í einhverri nefnd eða eitthvað) og báðu mig um fullt nafn og bekk, ég greinilega kominn á svarta listann. Tók ég þá upp á því snjallræði að muldra "druslur" þegar þeir löbbuðu út úr stofunni. Fyrir það fékk ég tvo gúlsopa af mysu. Mysa er ekki eins góð og fólk vill meina.

Svo í sögutíma (tímanum sem böðlarnir áttu að koma í) var fólk stressað í meira lagi, andköf heyrðust í hvert sinn sem bankað var á hurðina því fólk óttaðist að þar væru böðlar á ferð. En Raggi umsjónarkennari hélt ótrauður áfram að tala um Egypta og Súmera. Svo kom að því að við heyrðum skelfingu lostin öskur tugi saklausra busa úr fjarska. Við litum á hvort annað og drifum okkur að setja dótið niður í töskur. Stuttu seinna byrjaði veggurinn að hristast og vitstola böðlar lömdu í hurðina og vegginn á meðan þeir öskruðu villimannalega. Raggi hélt dauðahaldi í hurðarhúninn og æpti "Það er kennsla í gangi!!"... hihihi.

En böðlarnir komust inn, vígalegir og ógnvekjandi og öskruðu að við ættum að leggjast á gólfið og fara í bleyjur. Gaman að því. Svo vorum við látin jarma, gelta, dansa, hoppa og öskra að fjórði bekkur væri bestur. Sumir voru teknir upp og látnir syngja Gamla Nóa, ég þurfti að riðlast eins og hundur á Natani, ég og fleiri vorum látin hreinsa tyggjóin undan borðunum... ekki fallegt, það. Þrjár stelpur voru látnar "dansa hösslandi" við Natan og ein þurfti að leika að hún væri að fæða. Svo voru margir límdir saman, ég var límdur við Drífu bekkjarsystur. Svo þurftum við að skríða fram, niður og út (límd saman á höndum og fótum) þar sem var hent yfir okkur hveiti og vatni.

Svo hoppuðum við á öðrum fæti niður að tjörn, þar sem beið okkar mögnuð sjón. Tugir busa skriðu eða löbbuðu í hringi undir stjórn andstyggilega böðla á velli einum sem ég veit ekki hvað kallast á meðan túristar, aðrir nemendur og utanaðkomandi fylgdust áhugasamir með sýningunni. Svo var fólk látið sprengja vatnsblöðrur eða brjóta egg á höfði sínu, köldu kaffi, leikhúsmálningu, hveiti og vatni hellt yfir okkur og vatnsblöðrum og eggjum kastað.

Kyrjuðum undirgefinn hermannasöng að skipun böðlanna, renndum okkur á plastfilmu með sápuvatni, skriðum undir net (ég var enn límdur við Drífu) og hlýddum dintum þeirra þangað til við komum að miðsvæðinu. Þar sem busar lágu á maganum á grasinu, með andlitið ofan í jörðu (máttum ekki líta upp) og beindust að sviði þar sem búið var að koma upp ræðupúlti og hátalarakerfi sem úr hljómaði dramatísk sinfoníutónlist. Allt saman nokkuð flott show hjá þessum blessuðu eldri nemendum.

Þar sem ég lá á grasinu fékk ég eitthvað á hnakkann sem var annaðhvort hráki eða sýróp, líklega hráki. Svo hélt höfuðpaurinn ræðu sína í hátalarakerfið um hversu hræðilegir við værum og nú væri tími til að böðlarnir risu upp gegn undiroki busana. Fín ræða. Svo var svarti listinn lesinn upp, ég var á honum. Eða reyndar var ekki Viktor Orri í 1-F á listanum, heldur Viktor Örn í 1-FF, sem ruglaði mig svolítið en þetta átti greinilega að vera ég. Ástæðan sem gefin var var "almenn hortugheit". Skil ekkert í því, ég kallaði þá nú bara druslur. Talandi um að vera viðkvæmir.

Ég fór fyrstur svarta-listafólksins að fá mér refsingu mína. Sem var staup af lýsi, glas af mysu og súkkulaðihjúpaður hákarl. Ekkert mál, eiginlega, þakkaði bara fyrir mig. Sem betur fer vissi ég ekki að það væri hákarl inni í súkkulaðinu, þeir kynntu þetta bara sem "belgískt súkkulaði" og ég skildi ekkert í því að þeir væru að bjóða manni upp á súkkulaði en gerði þá ráð fyrir að þetta væri bara sérstaklega vont súkkulaði. Sem þetta auðvitað var, en sem betur fer vissi ekki af hverju, hefði eflaust þótt það miklu verra hefði ég vitað það.

Svo vorum við send í einfalda röð við tjörnina þar sem við áttum að gelta eins og selir og einn af einum var látinn kyssa krókódíl, sem að þeirra sögn bjó í tjörninni, sett á fjórar fætur og ausið tjarnarvatni í hár. Síðan sögðu þau "Velkomin í Kvennó" og buðu okkur upp á skúffuköku, pepsi, doritos og smokka.

Allt í einu var viðmótið breytt, hinir vitstola og hræðilegu böðlar voru bara vinalegir eldri nemendur sem buðu mann velkominn í skólann. Svo fór ég með félögum mínum aftur í stofuna okkar og þaðan í strætó. Einhverjir horfðu furðu lostin á okkur, enda var ég með gras, deig (hveiti og vatn), mysu, sápu og örugglega eitthvað meira í fötunum mínum og tjarnarvatn, hráka, deig og fleira í hárinu, hveitiköggla í eyrunum, eldgamalt tyggjó á puttunum og lyktaði að annara sögn eins og dauð hæna. Heillandi samsetning í meira lagi.

Hitti Kára í strætóskýli og rótaði aðeins í hárinu á honum með mínum ógeðfelldu lófum, mér sýndist hann ekki fíla það, mér fannst það siðferðisleg skylda mín að sýna honum fram á hversu auðveldlega hann hefði sloppið í MR busuninni. Fórum svo í strætó, þar sem bílstjórinn hleypti okkur inn með semingi. Stóðum þar (þorðum mjög lítið að setjast) þangað til við komum í Seljarhverfið, þar sem ég og Auðunn höfðum áætlað að heimsækja Seljaskóla, gamla, góða skólann.

Fórum þangað í fullum busaskrúða og heilsuðum upp á Erlu, Jóhannes, Margréti, Guðrúnu, Sólveigu, Helgu, Jóhönnu, Auði, Guðnýju, Kiddu, Lilju og aðra gangaverði sem sýndu öll ástandi okkar skelfingu. Sófar komnir í Seljaskóla... týpískt, árið sem ég fer úr Seljaskóla í Kvennó koma sófar í Seljaskóla og fara úr Kvennó... Svo fór ég heim.

Fór þar í langa og góða sturtu, hárið mitt var orðið eins og hjálmur af storknuðu ógeði. Mjög þægilegt að skola af sér. Svo var fyrirpartý og busaball um kvöldið. Sem var mjög mikið stuð, fólk í mismunandi ástandi en allir skemmtu sér frábærlega, svo langt sem ég veit. Maggi Ben var víst agndofa yfir hvað við "bonduðum" mikið í bekknum.

Buff spiluðu á ballinu, frábær ballhljómsveit, söngvarinn ótrúlegur að herma eftir mismunandi söngstílum og góðir hljóðfæraleikarar. Þegar þeir tóku sér hlé var svo sýnt myndband af busunum í dag að fá sér köku. Kom svo upp texti "Fékkstu þér köku í dag???" sem ég og gerði. Í kölfarið var síðan sýnt ógeðslegasta kökugerðarmyndband sem sögur fara af. Bringuhár, eggjaskurn, edik, æla, hor, hráki og ýmislegt góðgæti í henni.

Er samt nokkuð viss að þetta hafi verið plat.

1. Kakan var mjög góð, miðað við þetta kökugerðarmyndband hefði maður sannarlega tekið eftir einhverju furðulegu, um það bil ekkert eðlilegt sett í kökuna þar.

2. Kakan í myndbandinu var sett í einn lítinn platta, kökurnar á busadaginn voru í tveimur risastórum plöttum.

3. Kökugerðin var alltof gróf, efast um að þeir hafi látið okkur borða þetta, hafa bara hugsað að það væri alveg jafn fyndið ef við héldum að við hefðum borðað þetta... sniðug pæling hjá þeim.

Jææææja... mjög gaman á busadaginn hjá mér semsagt, grófari busun en ég bjóst við samt, mundi segja að þetta hafi verið ein af grófustu busununum, ekki alveg jafn gróf og MS, kannski, en nálægt því. Svona tuttugu sinnum grófari en busanir MR og Verzló, alltént.

Í öðrum fréttum má nefna að ógnvænlega mikið af fólki í kringum mig er byrjað að dúlla sér með öðru fólki og gæti varla verið ánægðara með það. Alltaf gaman þegar vinir manns eru hamingjusamir og ég óska þeim bara til lukku með það .

Svo var ég að fá fartölvuna mína aftur, 20 gb stærri harði diskur en gamli (40 gb, hinn var 20 gb) og gögnin björguðust, svo ég er sáttur, þakka pabba kærlega fyrir hjálpina með það. Skólagögnin, þar á meðal náttúrufræðiverkefni hópsins míns, ættu semsagt að vera óhult, jibbíjei!

Langt blogg... enda orðið svolítið síðan ég bloggaði síðast, vona að einhver nenni að lesa þetta. To sum up: Gaman í busun, fólk að byrja með fólki, fartölva komin aftur, það er helgi og ég er glaður... jei!

Góðar stundir.

Fartölvan mín er biluð, vonast til að fá hana í lag á fimmtudaginn í síðasta lagi, ég er að blogga í heimilistölvunni.
Þetta hefur að sjálfsögðu mikil áhrif á mig og mitt daglega líf, því hvað er Viktor án fartölvunnar sinnar?
Annars voru tónleikar í gær, afmælistónleikar Harðar Torfa, í Borgarleikhúsinu, ég fór þangað og skemmti mér konunglega, Palindrome, Fræbbblarnir, Sign (hljómar furðulega en júvíst), San Diago slógu rækilega í gegn auk þess sem fullt af öðru góðu fólki kom fram.
Hafa þetta blogg stutt samt, vil benda Jóhannesi á að kven í Kvennskælingur er ekki forskeyti og hann er þarafleiðandi heimskur . Neinei, hann er ágætur greyið og greindur í þokkabót.

Góðar stundir.

Faðir minn ásamt tveimur öðrum Fræbbblum er að fara að keppa við Ham í Popppunkti á eftir og óska ég þeim góðri gæfu þar, því miður eru ekki lengir áhorfendur svo ég fæ líklega ekki að sjá þetta fyrr en í október... en Ham unnu árið sem Fræbbblarnir duttu út, svo það væri gaman að vinna þá.

Í öðrum fréttum má nefna að það er ekkert að frétta. Eða svona svo gott sem. Lífið gengur sinn vanagang... Hekla er að vísu eitthvað fúl útaf því að ég spurði hana hvort hún hefði farið í trekant með vinum sínum, bara svona upp á spaugið en því var tekið eitthvað alvarlega... noh, hún bara að signa sig inn... og já, McGauti gabbaði mig helst til neyðarlega í gær þar sem honum tókst á einhvern h átt að sannfæra mig um að hann væri í funheitu ástarsambandi með Steinunni í Nylon. Beta svarar mér varla á MSN núorðið, Helgi er alltaf að vinna eða í skóla og Bjarni á Selfossi. Svo hef ég heyrt að Doddi sé byrjaður í hinum frægu Verzló hamskiptum.

Svo að það gætu verið betri fréttir, en þetta er nú allt saman tiltölulega smávægilegt, svo ég spjara mig .

Í dag fórum við Kvennskælingarnir, ég, Gunnbi og Jóu (bekkjarbræður mínir) í gati niður í MR þar sem við ætluðum að gera eitthvað "flippað" en vorum svo lengi að mana hvorn annan upp að það hringdi út úr tímum áður en við gátum rönd við reist... lélegt... kannski við reynum aftur seinna , og við hittum þó Bjarka, sem er alltaf hressandi.

Góðar stundir.

Kári Emil er kominn inn sem maður mánaðarins, ég biðst afsökunar á einkar sökkí uppsetningu, ég reyndi að laga þetta en er ekki frá því að blog.central. sé lééélegt, afskaplega pirrandi.

Arg
Góðar stundir.

Nú gætu margir haldið að í einhverjum einstaklega abstrakt egóisma vísi nafnið á færslunni til mín og því sem vellur upp úr mér á þessari síðu, en svo er ekki, ruglið fræga er ekki Clear, heldur þetta óféti:

Eru Green Day pönkarar?

Já: 10%

Nei: 90%

Fjöldi atkvæða: 165

Já, einmitt, það lesa einmitt 165 manns þessa síðu reglulega . Nei, já, augljóslega eru lesendur almennt ósammála mér, en það er allt í lagi, flestir eru einhvern tímann ósammála og þetta er nú bara skilgreiningaratriði um hljómsveit, engin ástæða til að gera það mál úr því sem varð. En nóg um það, svona er þetta stundum, ég sumsé tók drusluna út.

Og setti inn nýja könnun, einnig er á döfinni nýr maður mánaðarins en það er hann Kári Emil, frændi minn, byrjunin á viðtalinu er meira að segja kominn en við náðum ekki að ljúka við það, enda Kári upptekinn og merkilegur maður.

Góðar stundir.

Hjalli klæðist ekki lengur húfu.
Ég er allt í einu kominn á kaf í þennan yndislega bekk sem ég bara þekkti varla neitt úr fyrir viku síðan.
Bjarni býr út á Selfossi og vinnur þar eins og einhver duglegur asni sem nennir ekki að heimsækja vini sína í bæinn um helgar og vill frekar vinna sér inn pening. Þvílíkt endemis rugl.
Helgi er kominn í FB og vinnur eins og geðsjúklingur í Bónus. Hann er líka kominn með fartölvu sem hann notar í skólanum og ég er farinn að nota mína.
Dabi er líka kominn í FB, sem er náttúrulega mjög grunsamlegt í sjálfu sér, að hann hafi rænu á að mennta sig. Þeir sjást á göngunum en heilsast aldrei, enda báðir stórfurðulegir.
Komst að því fyrir eigi svo löngu síðan að Beta vinkona Heklu býr rétt hjá, allt í einu erum ég og þær orðin hálfpartin nágrannar og þær kíkja stundum á mig til að ræða vafasama hluti og misnota Sigurjón bangsa kynferðislega.
Ég sé Selskælinga stöku sinnum í strætó. Annað ekki, við fetum ólíkar slóðir, Doddi er að sóma sig með bassafólki í Verzló, Linda Rós, Maggi Dan og félagar eru í sitthverjum bekknum að fíla sig í MS, Bjarki er orðinn sannur merri og við Tinna húkum í besta skóla landsins í besta bekk landsins.
Á meðan grenja Hekla og Beta í MS.
Ég er kominn í Menntaskóla, bekkjarsíðan okkar er www.blog.central.is/1-f endilega kíkið á hana, flott síða og flott fólk.
Hjalli klæðist ekki húfu lengur... ég kemst bara ekki yfir það...

Já, breyttir tímar.
En syngjum öll saman:
"Weeee are the chaaaampions... my friiiiiend... and weeee'll keep on fighting, 'til the eeend".... nú, eða eitthvað annað lag sem þið fílið.
Góðar stundir.

Byrjaður í Kvennó, gaman, gaman.

Virðist fínn skóli, þægileg stundaskrá og skemmtilegir krakkar. Ég er ekki í neinu sundi, einum íþróttatíma á viku, engri dönsku fyrir áramót og engri náttúrufræði eftir áramót.

Sem rúlar auðvitað.

Mikið af stelpum, eins og nafnið ber með sér, 6 strákar og 21 stelpa. Ég lenti í bekk með Tinnu en fyrir utan það þekki ég enga þessara krakka, sem ætti að gera þetta spennandi

Reyndar eru Auðunn og Garðar líka í Kvennó, en þeir eru náttúrufræðinördar, ekki félagsfræðanördar... svo rakst ég á Yousef, Hildi Björgu, Evu og Doddann en fyrir utan það er takmarkað af fólki sem ég þekki í þessum skóla.

Kennararnir fínir, ein soldið stressuð, ein sem virðist svolítið fýld, gæti reynst vera leiðinleg en maður veit aldrei... svo kennir furðulega brosmild (og brosstór) kona okkur lífsleikni. Og umsjónarkennarinn virðist fínn, minnir einkennilega á Óla Lár í kennsluháttum. Sem er auðvitað gott mál, enda Óli Lár bestur (ef þú ert að lesa þetta, Óli, er þetta góður tími til að ákveða hvað ég þyrfti að borga mikið fyrir ökutíma hjá þér).

Lítið að gera í frímínútum, í húsinu þar sem við erum mest er svona gangur með stofum, svo stigi upp þar sem er annar gangur með stofum. Ekki mjög spennandi, reyndar heldur Tinna því fram að við eigum bara eftir að uppgötva hvað þetta sé spennandi... hún á þá væntanlega við eitthvað falið herbergi þar sem þeir geyma alla sófana og sjónvörpin...

Allt í allt er ég sáttur... jájá, lítur vel út.

Góðar stundir

PS. Vil þakka www.samkynhneigdurhommi.blogspot.com fyrir að gefa mér innblástur að titli bloggsins.